Hoi Meisje,
Je bent nu reeds 4 maand bij ons, een derde van een jaar, ongeloofelijk hoe snel dat gaat. Maar nog meer ongeloof bij het zien wat een veranderingen jeallemaal doormaakt op zo’n korte tijd. Je groeit als een kool, als het zo doorgaat spreken we over enkele decennia nietmeer over Ann Wauters 
.
Je hebt ook je eerste eindejaarsperiode en alle drukte van dien achter de rug, maar dat was allemaal geen probleem, met de nodige cool sliep je overal waar er een bed stond, zowel bij oma en opa als bij vake en moeke. En als er eten in de buurt was (lees de boezem van mama) was er al helemaal vuiltje aan de lucht.
Dat eten heeft sinds 2012 ook een nieuwe wending genomen want je bent geïntroduceerd in de ondere wereld der fruitpap. Waar de eerste keer de verwondering,de wellicht rare nieuwe smaak en vooral “wat proppen ze hier nu in mijn bakkes, ik duw het wel terug” de bovenhand haalde, ging het vlotjes en eet je nu meer fruit dan je papa (ik eet er geen, i know hopelijk is dat beter tegen dat je oud gnog bent om dit ooit eens te lezen).
De eindejaarsperiode heeft je ook heel wat nieuwe speelgoedjes opgeleverd, zo zijn de pluchen badeenden een succes ook al zijn ze nog niet tot in het bad geraakt. Somsdenk ik toch dat je te weinig eten krijgt want alles wat er in de buurt komt moet op een of andere manier met je mond in aanraking komen. Zo heb je een eigen defensie-systeem ontwikkelt om alle storende elementen of het nu een badeend, handdoek of een stuk van je jas is, weg te likken. Het helpt niet maar je bent wel volhardend. Je mama en ik hebben er ons al meermaals kostelijk mee geamuseerd.
Het is een plezier om te zien groeien ent ontwikkelen, ook al gaat het soms wat te snel.
Groeten,
je papa